Punto de fuga

Ataca polas costas déixame á intemperie

absórbeme a consciencia caio interte

apodérase

apodérame

apodréceme

a nebulosa faise con todo

ensóñame na irrealidade

parece que estou pero morro

Triple escalera vista desde abajo.: fotografía de Museo do Pobo Galego,  Santiago de Compostela - Tripadvisor
Escalera Museo do Pobo Galego en Compostela

saúde vs enfermidade

Non quero estar e non estar instalada no rexeitamento e desafiuzada da aceptación

non confiar neses que sorrín neses que falan verbas que van polo aire entran e saen

estar e non estar

precariedade o mundo caendo as persoas caendo que queda que vai quedar logo o fume da vida quence a tarde

logo a atmósfera cambia e semella que partimos onte de viaxe polas montañas e que todo é aire puro

aire morno que da apertas de nai namorada e o ceo alaranxado que fermoso é

testimonios de outono

estar e non estar que maldición e ao mesmo tempo que alivio descomprometido

10 obras de arte que tienes que ver al menos una vez en tu vida

contraindicacións

Todo chega a destempo vivo sempre a punto de esperando a a ver se desta e logo vai

e ven o sol en setembro

te falta calle

o que me falta é praia e vontade

e luminosidade na miña parte do mundo

anoitece por intres

e non chaman do sergas non collen na xunta

os sindicatos magoan

todo electrónico onde van as persoas

PERSOAS

unha non sabe que está ben que está mal

se o procedimento cicatrizou correctamente

se hai que remitir un anexo aportando ilusión

a destempo o tempo abura e nunca chega

e se non temos tempo

que nos queda?

La persistencia de la memoria de Dalí: análisis y significado de la pintura  - Cultura Genial
A persistencia da memoria, Dalí

Confesións

Nunca tiven intimidade.

Nunca souben que era ter cousas persoais que non andiveran polas mans de toda a familia. Nin o diario. Nin a lista aquela de mozos. Control, todo era control. Entre o control e a invasión da propiedade privada, da miña, vaia. Porque o resto si que tiñan. Máis ou menos. Eu tamén entraba onde quería e collía o que quería. A cambio, a min facíanme o mesmo.

Chegaba de saír de festa en estado semi consciente e me tiraba a durmir na cama, a saber se non serían as seis da mañá. As veces, cando empezara a fumar, levaba un pitillo para a casa e me descolgaba da fiestra cabeza abaixo co pelo todo por diante mecéndose co vento. Escoitaba as árbores, escoitaba o mar, e neses intres desaparecía da terra e entraba no mundo cósmico do que non hai nada escrito.

Como era posible que separadas por febles paredes houbera vidas tan distintas?

Alas rotas | Ilustrasi, Ilustrasi digital, Ilustrasi karakter

Ubi sunt

tantas cousas e ningunha precisaría outras 24 horas para transcribir a vida

non chega o tempo non elixir é renunciar

arte de priorizar 24 horas buscando o sentido do sinsentido sen intelixencia non hai reflexión

onde foi a intelixencia?

onde foi a Humanidade?

El ciberacoso y monstruos - Idígoras y Pachi - jupsin.com
O sono da razón produce monstros. Goya.

ai, lúa

a lúa enfoca unha esquina e a constrúe en espírito lánguido

son eu atendendo á lección na unitaria de Redes ben vestida e peiteada cos zapatos limpos a mesma que encadra descifra contrasta agora o stellarium descalza e espida dende o faiado?

noche-estrellada-van-gogh-900x474 » Frontal
A noite estrelada, Van Gogh.

domingo festivo

din nos medios que hoxe é o día da patria ou da matria porque perden o tempo en debates ideoloxizantes que queren desconectarnos da realidade do mundo no que vivimos

inconsciencia

xerar inconsciencia por medio da opinión métense na mente e xa non eres de ninguén

da patria se acaso, da matria que especula cos espíritos libres a ver canto cotizan en bolsa

afouteza

sair ou entrar no paraíso

que é o paraíso

inquedanza

retazos de ceo azul lémbranme que en Galicia tamén hai sol ás veces

Reflexos

Galicia Poética "antolloloxía"

Apreta os dentes para darte conta de que todo vai moi lento para a mente que te posúe o corpo devorado por eclosións eléctricas fanche ofertas de verán e ti segues na fase 0 agardando que estoupe o que está descoidado e logo nunca pasa nada

non estoupa nada non cae o berce da sala branca na que todo era promocional falto de autenticidade dirixido por orquestras de publicistas mediocres e ti que vas facer no medio terás que participar

non estoupa nada nin sequera levanta a voz nin os ollos mira ao solo rústico peculiaridades de Galicia non estoupa nada evidentemente mellor pero así non teño razón e ti que vas facer métete xa no mundo

e eu quero ter razón todo o rato bate o peito a realidade non me convence eu teño razón non vou escoitar non vou facer vou seguir defunta deixando o meu oco a…

Ver la entrada original 190 palabras más