Pacto de sangue

Esta tarde decidín non pensarte máis.

Anuncios

Actualidade

Estaba  esperando nas escaleiras o recado dos mandamases de Silicon Valley

manifestacións nas rúas, corrupción nos parlamentos, falacias nos telexornais

convencernos de anomalías, ansias da mediocridade

someternos

saturación imposta, ferve Internet

ule a gasoil en París.

Afortunados

Rescatando favoritos…

Galicia Poética "antolloloxía"

Ya no hace calor, la gente saca sus jerseis del armario

y pide vez para el psicólogo.
No hay nadie en los caminos

ni en las puertas de las casas
ha pasado una escoba barriéndolo todo.
Ahora las chimeneas ya echan humo

un humo gris a veces amarillo
un humo suave que recuerda a los dibujos infantiles que hacíamos los niños que íbamos a la escuela.

María Antonia Dans 

Ver la entrada original

Amargado

Non, así non é, non sabes, non entendes

pero é que non te metas non sigas que así non é

porque o mundo non é como é o mundo é como eu digo que é

que a nadie se lle ocorra dicirme nada que eu xa o sei todo

todo o que?

todo o que hai que saber: desesperación, desalento, misera, podredume++++

Amargado. Ti o que es é un amargado enchido de realidade frustrada.

Ventajismo – El Amargado

 

 

Sanación

Non creo no destino que se abra o telón

non lembro moito máis daquel entón.

Imos.

Non saímos de aquí nova iorque chicago washington

Imos.

Que non me inclúan en ningunha canción máis, que me deixen a verba na escrita

na pel.

Estudiádeme. Dádeme receitas de renovación.

Eu só quero poesía para curarme.

 

Rehabilitación

Rescatando favoritos…

Galicia Poética "antolloloxía"

Desterrarme da miña mente para non estar soa conmigo

romper currículos e baixarme do tren

rehabilitarme

sacarme das veas

cansa como estou de render ao máximo derrétome rétome para atoparme

agora é o momento

A G O R A

Rehabilitación

Desterrarme de mi mente para no estar sola conmigo

romper currículos y bajarme del tren

rehabilitarme

sacarme de las venas

cansada como estoy de rendir al máximo me derrito me reto para encontrarme

ahora es el momento

A H O R A

Ver la entrada original

Ser feliz

como forma de rebeldía.

Nos malos momentos a boa xente brila.

Calamos o que doe para mañá

deixamos a calor para o verán.

Galicia poética, Galicia ferinte

onde teñen noventa ata os de vinte.

Nos malos momentos a boa xente xime.

Ser feliz

como forma de supervivirte.

A persistencia da memoria 

Rescatando favoritos…

Galicia Poética "antolloloxía"

De súpeto fixo calor

sen preámbulos e con coincidencias

xa unha non sabía onde meter tanta morriña morna

derretíanse as lembranzas

escorrentábase a familia pola fiestra

esgotábanse os prantos deixándose caer pola mesa da cociña

todo se tornou praia verbenas mantas na herba

tinguido por un liviano fume de sono.

A persistencia da memoria, Dalí (1931)

Ver la entrada original

Tema un

Estudiadas as cóxegas e os beizos as miradas as maxias os sonetos

os pés descalzos acadan o chan máis firme coa péntega dourada asomando frecuencias, nostalxias, morriñas.

Soa a música. Que beleza renacentista. Todo o trimestre tentando averiguar. Unha misión. Un tema. Unha tradución. Meu pai viña salvarme.

Estudiados os mirlos e os hoteis, buscadas as noites máis templarias. Non había son. Ninguén vai morrer neste día, avisaron de lonxe.

Por fin, tropezando cos cables, cheguei a ti. Mirabas atónito, tremendo as mans dende tódolos ángulos.

Dez, nove, oito. Avalía imaxes de paz e rebeldía. Sete, seis, cinco. Se queres desaparecer, usa isto. Catro, tres, dous. Ías pola rúa coma un meniño orfo. Un, cero. Bilingüismo programático.

Chau, papá.