A persistencia da memoria 

De súpeto fixo calor

sen preámbulos e con coincidencias

xa unha non sabía onde meter tanta morriña morna

derretíanse as lembranzas

escorrentábase a familia pola fiestra

esgotábanse os prantos deixándose caer pola mesa da cociña

todo se tornou praia verbenas mantas na herba

tinguido por un liviano fume de sono. 

A persistencia da memoria, Dalí (1931)

Anuncios

2 comentarios en “A persistencia da memoria 

  1. É unha sorpresa atopar un blog en galego. Lendo isto danme as ganas de ler outra vez a Lois Pereiro, un dos meus poetas preferidos. E a morriña, padézoa eu nesta capital que é Madrid, que nunca será tan bela como a terra verde da que veño. Unha grata sorpresa Rocío, espero lerte a miúdo, unha aperta.

    Le gusta a 1 persona

Opina

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión / Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión / Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión / Cambiar )

Google+ photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google+. Cerrar sesión / Cambiar )

Conectando a %s